In de straten van Palestina, waar de lucht zwart kleurt,
Een eindeloze dans van pijn en gevecht, ongekleurd.
Dagen worden nachten, nachten worden dagen,
Een cyclus van lijden dat nooit lijkt te vervagen.
Genocide’s schreeuw echoot door de straten,
Terwijl harten breken onder het gewicht van het haten.
Mijn ziel gebogen onder de last van verdriet,
Een wereld vol tranen, een wereld die niet snel vergeet.
24/7, mijn gedachten in gevangenschap,
Verstrikt in de chaos, verloren in het gat.
Machteloosheid snijdt als een mes door mijn hart,
Terwijl de wereld verder gaat onverschillig en verward.💔🇵🇸
Kao
Komentar
Udio
